Belki biraz gerilim, belki siyasal kutuplaşmalar yaşanıyor ama Türkiye’nin gerçek bir demokrasi ve hukuk devleti olabilmesi için gereken değişimin bedelleri olacaktır. Onyılların otokratik, tek yönlü, biçimlendirici, tayin edici devleti giderken ve yerine daha demokratik, daha şeffaf ve bireyi daha fazla adam yerine koyan yeni bir devlet gelirken gerilim kaçınılmazdır. Hatta bazen, entelektüel stresin gelişime katkısı da olabilir.

Ayrıca, Türkiye’nin böylesine önemli bir dönüşümü bu kadar tartışmayla atlatabilmesi tarihsel süreç açısından doğal ve abartılmaması gereken bir durumdur da.

Sonuçta, demokrasi olduğu zannedilen bir sistemden gerçek demokrasiye geçilmektedir...

Bu süreç siyasal bir kararlılık olduğu kadar sivil toplum iradesinin de bir zaferidir. Elbette, hükümet ve parlamento bu değişimi istedi ve başardı ama değişim Anadolulu, demokrat, muhafazakar, mütedeyyin, liberal dalganın üzerinden gerçekleşti. Toplum siyasal iktidarı cesaretlendirdi, siyasal iktidar toplumu motive etti. Türkiye askeri vesayeti geriletme, Kürt sorununu bagajlardan arındırarak konuşabilme, daha fazla demokrasi ve temel hakları isteyebilme seviyesine böyle geldi. Ergenekon’la öyle yüzleşebildi. Değişimin zaferi olan 12 Eylül referandumu da böyle kazanıldı.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Mustafa Karaalioğlu - Haber 7)