28 Şubat’ı içerdiği darbe potansiyeli ve toplum mühendisliği faaliyetlerinden daha da önemli kılan şey sürekliliğidir. Dönemin aktörleri emekli olmasına veya bir şekilde güçten düşmesine rağmen aynı zihniyet varlığını hiçbir şey olmamış gibi sürdürmeye devam etmiştir. 28 Şubat’ın zemin kaybederek noktalandığı tarih 12 Eylül 2010’dur. Referandumla kabul edilen anayasa değişikliği darbe ve heveskarlarının sistemden kaynaklanan imtiyaz ve avantajlarını bitirmiştir. Her türlü siyasi planlama için kolaylıkla 28 Şubat nizamı alabilen devlet yapısı omurgasını kaybetmiştir.

Hatırlayalım, 12 Eylül’e gelinceye kadar adı öyle olmayan birden çok 28 Şubat girişimi yine toplumun gözü önünde cereyan etmişti. Her birinin maksadı, esasen 28 Şubat’ta olandan farklı değildi.

Bu artçı girişimlerde sergilenen ittifaklar da 28 Şubat’tan tanıdığımız bildiğimiz ittifaklar gibiydi: Ordu+yargı+bürokrasi+medya+iş dünyası ve STK’lar...

Son cümleyi baştan söyleyelim.

Türkiye bugün 28 Şubat’ı yargılamakla hem bu düzenin temellerini hem de devamında gerçekleşen diğer 28 Şubatların felsefesini de yargılamış olacaktır.

Peki neydi o 28 Şubatlar?

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Mustafa Karaalioğlu - Star