‘Yeni Türkiye’ için üç önemli hedef ve üç önemli süreçten söz ettiler:

Yeni anayasa, cari fazla veren ekonomi ve yerli savunma sanayi hedefleri.

Çözüm, demokratikleşme ve paralel yapıyla mücadele süreçleri.

Bir:

Yeni anayasa, 1980 darbesinden sonra Türkiye’nin bir türlü cesaret edemediği, cesaret ettiğinde ‘terör’ belasına takıldığı bir hedefti. Bu hedef, son 12 yıldaki demokratikleşme adımları ve zihniyet olgunlaşmasıyla ulaşılabilir ve konuşulabilir oldu.

Yeni anayasayı, yani ‘yeni toplumsal sözleşme’yi hayata geçirme cesareti ise ‘çözüm süreci’ ile oluştu.

Türkiye’nin kavgalı olduğu etnik ve sosyal yapılarıyla barışması sürecinin tamamlanması, ‘kavgasız, tam demokratik Türkiye’ demek.

Yani, sosyal ve siyasal enerjisini tüketmeyen, dağıtmayan; aksine toplayan, birleştiren bir Türkiye.

Bu aynı zamanda birinci ‘sorun’...

İki:

Türkiye’nin ‘cari fazla veren ekonomi’ hedefinin anlamı;

-Yeni fikirlere ve teknolojiye dayalı, katma değeri yüksek sanayi üretimi;

-Bu üretimi uzun vadeli yabancı sermaye ve giderek artan oranda yerli sermayeyle finanse etmek.

-Bu bağlamda sıcak para girişini azaltmak.

Bunun da en önemli iki şartı var: Ucuz ve sürekli enerji; siyasal, ekonomik istikrar.

Türkiye, siyasal ve ekonomik istikrarını ‘çözüm süreci’ ve ‘yeni toplumsal sözleşme’ ile perçinleme yolunda ilerliyor.

Enerji ise halen Bakü Tiflis Ceyhan (Hazar havzası), Mavi Akım (Rusya) ve İran’dan petrol ve doğalgaz boru hatlarından geliyor. Şimdi Kuzey Irak’la petrol boru hattından ABD’nin tehditlerine rağmen petrol akmaya başladı. Azerbaycan’la TANAP doğalgaz hattı ise Türkiye için hem ucuz doğalgaz, hem de Avrupa’ya bağlanacak olması nedeniyle stratejik güç demek.

Ayrıca iki nükleer santral de yapım aşamasında...

Yani ‘cari fazla veren ekonomi’ derken, Türkiye’nin ‘ekonomik bağımsızlığı’ndan, onun da ön şartı olan ‘enerji bağımsızlığı’ndan söz ediyoruz.

Yazının tamamı için tıklayın...