Tuhaf bir şeklide “normal” kabul edildi 19 işçinin maden göçüğü altında kalıp ölmesi. Bir iki manşet, üç beş röportajı, bir iki köşe yazısı...

Hani “orada ölenleri kendi ağam, kendi kardeşim kabul ediyor ve sorumluları cezalandırılıncaya kadar bu işini peşini bırakmıyorum rum rum!” yeminleri?

Hani “nereye gidiyor bu gençlik” sitemleri?

Hani “analar babalar çocuğunuzun çalışmak zorunda kaldığı işe dikkat edin” uyarıları?

Hani “psikopat bir maden ocağını tanımanın on altın yolu” listeleri?

19 işçi Münevver’in onda biri bile etmedi.

Saçının teli bile edemedi.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz