Hayrünnisa Gül ile başlayan 'ilkokulda başörtüsü olur mu olmaz mı?' tartışması beni yıllar öncesinin yazlarına götürdü. Selimpaşa'ya... Bir yazlığımız var Selimpaşa'da. Artık pek gidemiyoruz ama ben küçükken her yaz birkaç ay kalırdık. 

***
Kızlı-erkekli kalabalık bir çocuk grubu olarak gündüzleri yüzüp, akşamları saklambaç oynarken ne kadar eğlendiğimizi unutamam. Çocukluğun umursamazlığı ile her yaz başı kaynaşır, güler, coşar her yaz sonu da önümüzdeki yaz tekrar buluşmak üzere ayrılırdık.

***
Aramızda birkaç tane muhafazakar ailelere mensup kız arkadaşımız vardı. Birlikte yüzüp, birlikte lastik oynadığımız. Derken ergenlik çağına girmeye başladık birer birer... Kızların memelerinin belirdiği, erkeklerin sesinin kalınlaştığı o tuhaf dönem... Hatırlıyorum, çoğumuzun böyle bir değişimden geçtiği yaz  muhafazakar ailelerin kızları ortalıktan yok olmaya başladılar. Ailelerini görüyorduk ama kızlar sırra kadem basıyorlardı adeta.

***
Sonra bir gün annemle birlikte yüzmeye giderken yanımdan tepeden tırnağa örtülü bir kız geçti. Annesiyle el ele yürüyordu. Göz göze geldik. Tanıdım. Kaybolan arkadaşım Esra'ydı... Selam vermek istedim, almadı.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Nagehan Alçı - Akşam)