SEVDANIN UMARSIZLIĞI 

Sevda gözlerde gönüllerde ruhlarda hüküm sürerdi. Doruklardaki kar beyazı kıskanırdı rengini. Bakışlarda anlatılırdı en gizemli en güzel duygular. Dudaklar tebessüm için mesai yapardı. Sevdalının hayali esrikleştirirdi ruhu. Meze olmazdı masalarda. Ruj, rimel, allık, pudra kamuflajının ardına gizlenmezdi yüzler. Günün 24 saati maskeli balo düzenlenmezdi. Kiralık gelinlik kavramının kiralık gelin anlamına gelinmediği eskitilen beden ve ruhların revizyonda “müstamel yeni” olmadığı dönemlerde yaşamıştı sevda. 

Ya şimdi gelinliğin kiralandığı gibi zavallılar kendilerini de ucuz ve kolay olduğu için günü birlik, haftalık, aylık kiralıyorlar. 

Sonuç: Kirlenen gelinlikler gibi güçlü deterjanlarla tertemiz, ilk günkü gibi olup çıkıveriyorlar. 

Ya yıpranan kumaş, solan beyaz? Kirli beyaz da bir renktir, kiri belli etmez diyeceğiz ama reklamlarda olduğu gibi en beyaz beyazı istemeyecek miyiz? 

Sevdanın hala yeryüzünde olduğunu savunanların fikrine katılmamak mümkün değil. Nüfus cüzdanlarında hala Sevda’ya rastlamak mümkün. Ya cüzdanlarda da Sevda yasağı olsaydı? Nesli tükenen türler gibi, adını bile duyamadan, müzedeki kalıntısından tanımak mümkün olurdu. 

Sevda için bir şeyler yapmak istiyorsanız; yapabileceğiniz tek şey onu mezarında rahat bırakmaktır. Onun bizlere bıraktığı eserini örselemeden, kirletmeden rahmetlinin kemiklerini sızlatmadan eğer hala bir şeyler kaldıysa koruma altına alalım. Yok eğer kalmadıysa Allah aşkına taklitleriyle aslının da ayağa düşmesine müsaade etmeyelim. Yoksa bir gün Sevda adını “kin, nefret, intikam” olarak değiştirmek için mahkemeye başvuracaktır. Ve bunun sonucuna siz Sevda Tüccarları sonuna katlanmak zorunda kalacaksınız.

Sevda yorgun, Sevda üzgün, Sevda çaresiz, Sevda komada… 

YA SİZLER? YA SİZLER NE HALDESİNİZ?

Orhan ÇINAR / Haber 7
www.orhancinar.net 
orhancinar01@gmail.com