Üniversitelerde örtü yasağı fiilen de olsa çözüldükten sonra bile, bendiniz bir müddet nefes almaya dahi korkmuştum. Uzun süredir beklenenin nasip olması karşısında "Sus sus aman nazar değer" diyen teyzeler gibi konunun üstünden, güvenlik stratejisi güder gibi atlamış, bu konu hakkında konuşmayı bile "ya büyü bozulursa" nevinden zul saymıştım.

Kötü ruh savar gibi, bir musibet defeder gibi. O derece yani.

Başbakan'a "Üniversitelerde tamam da, insanlar aldıkları eğitimi icra etmeye ne zaman başlayacak, kamuda başörtüsüne ne zaman sıra gelecek?" diye sorarken bile o derin tedirginlik halim geçmiş değildi, o sırada bırakın fiili durumun kendisini, bu sorunun kendisinin bile Türkiye için lüks olup olmadığını düşünüyordum.

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Özlem Albayrak - Yeni Şafak)