Bir süredir konuşuluyordu zaten. Varlığının emareleri, dost meclislerindeki, telefon sohbetlerindeki, meslektaş ortamlarındaki fısıltılarla kulaktan kulağa aktarılıyordu ve sonu hayr olmayan her haber gibi, ortalığa dökülmesi için uzun zaman beklemek gerekmedi. AK Parti ve cemaat arasında baş gösterdiği ya da baş göstermesine ramak kaldığı düşünülen çatlak/ayrışma ihtimalinden sözediyorum.

Öyle bir çatlak ihtimali ki bu; varlığı tescillendiği takdirde ortak enerjiyi boşa akıtabilecek, birlikten doğan gücün ve ivmenin köküne kibrit suyu dökebilecek, Türkiye'nin yüzyılda bir yakaladığı demokratikleşme macerasını akamete belki, ama inkitaya kesinkes uğratabilecek etkilerinin ortaya çıkması, an meselesi olabilir.

Bir süredir gazete sütunlarında, tv ekranlarında tartışılmaya başlanan bu savın tamamen mesnetsiz iddialardan kaynakladığını düşünmüyorum bendeniz. Her ne kadar, hem AK Parti'ye yakın olan ve hem de cemaat mensubu olan pek çok kalem böylesi bir ayrışma ya da çatlağı inkar eden cümleler kursa da, bunların en fazla temenni mahiyetinden öte gitmediğini; "yok öyle bir ayrışma" yazılarının, meseleyi köpürtmemek için bilinçli bir tavır ve kaygı sonucu yazıldığını düşünenlerdenim.

Oysa, bırakın bizzat şahitlik ettiğiniz belirleyici ve fikir verici vakaları, dışarıdan bakan ortalama bir izleyici için bile manzara o kadar net ki...

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

Özlem Albayrak - Yeni Şafak