Her fırsatta Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan aleyhinde haberlere imza atan bir dergi var.

Adı The Economist...

170 yıldır yayınlanan Londra merkezli bu dergi, Siyonist para babalarını arkasına alarak, her daim dünya siyasetine yön vermeye çalışır. Kurulduğundan beri bu hep böyle olagelmiştir. 

Bilmeyenler için hatırlatalım:

İşbu The Economist, Rothschild Hanedanlığı ya da Rothschildler olarak da bilinen dünyanın en güçlü ve en zengin ailesine aittir. 

Rothschildler, “dünyayı yöneten aile” namıyla maruftur.

Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılmasında bu ailenin de parmağı bulunmaktadır.

Pek çok ülkede ayrılıkçı hareketleri destekleyip iç savaşlara zemin hazırlayan da Rothschildler’den başkası değildir. 

İsrail’in kuruluşuna önayak olan Rothschildler’in, aynı zamanda Kudüs’ün başkent olduğu yeni bir dünya ve düzen oluşturmak gibi “ulvi(!)” bir amacı da vardır.

•

İşte 18. asrın sonlarından başlayarak Avrupa’nın çeşitli merkezlerinde bankalar kuran Alman kökenli bir Yahudi ailenin yayın organı olan The Economist, son sayısında CHP, İYİ Parti, HDP (mezkur parti de ittifakın zımni bir ortağıdır) ve SP’nin oluşturduğu Millet İttifakı hakkında ilginç yorumlarda bulunmuş.

2011’deki genel seçimler öncesinde, “CHP daha önce zayıf olduğu Güneydoğu illerindeki seçim mitinglerinde, AK Parti’den daha büyük kalabalıklar topladı. Türklere CHP’ye oy vermelerini tavsiye ediyoruz” diye yazan dergi, 24 Haziran öncesi de sazı eline almayı ihmal etmemiş.

•

The Economist’e göre, “muhalefet Erdoğan karşısında galibiyet kokusu alıyormuş”.

“Türkiye’nin otoriter cumhurbaşkanı bir sorunla karşı karşıya olabilirmiş”.

Çünkü muhafazakâr bir ailede dünyaya gelen, namaz kılan (öyle miymiş hakikaten? Hacı Muharrem’e bak sen) ve kamusal alanda kadınların başörtüsü giymesini destekleyen (helal olsun vallahi) Muharrem İnce gümbür gümbür geliyormuş.

The Economist’in dediğine göre, arada bir (ne arada biri yahu! Adam Ramazan’da bile kadehi elinden düşürmüyor) içki de içiyormuş Muharrem İnce ama, o kadar da olsunmuş.

Zaten İnce, bu kimliğiyle(!) hem muhafazakâr hem de laik seçmenden oy alabilecekmiş.

Popüler ve delifişek bir politikacıymış o.

•

Bir de “Asena” Meral var tabii...

Onu da es geçmemiş The Economist...

Tıpkı İnce’ye olduğu gibi, Akşener’e de övgüler düzmüş.

Meğer “emektar milliyetçi” olarak tesmiye edilen Akşener de bir yıldan az bir süre önce kurulan partisini “saygı uyandırıcı bir seviye”ye taşımış.

Son anketler, Akşener’i cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turunda, yüzde 20’nin üzerinde gösteriyormuş. (Bunlar anket bilgilerini kimlerden alıyor yahu? Haber kaynakları FETÖ’cüler mi yoksa?)

•

Peki ya Selo’nun durumu ne?

2015’teki genel seçimlerin arifesinde, AK Parti’nin iktidardan indirilmesini “HDP’nin Meclis’e girmesine” bağlayan Yahudi sermayeli dergi, Selahattin Demirtaş için neler yazmış?

Ne yazacak canım, diğerleriyle ilgili ne hikayeler uydurduysa, Demirtaş için de aynılarını sıralamış.

Onun da oy oranında çift haneli sayıları gördüğünü iddia edip “Bu performans, HDP için hiç de fena değil” deyivermiş.

•

Muhalefeti işte böyle yıkayıp yağlayan The Economist, geçmişte Tayyip Erdoğan için neler yazmıştı hatırlıyorsunuz değil mi?

Sandığa gittiğimiz son genel seçimler olan 1 Kasım 2015’e sadece iki gün kala “Sultan zorda” başlığı altında kustukları kin hâlâ hafızalarda: “Türkiye’nin itibarı zedelenmiş durumda. Birçok seçmen, giderek otoriter ve hoşgörüsüz hale gelen Erdoğan’ın tuhaf davranışlarından usandı. Türkler, 1 Kasım’da Adalet ve Kalkınma Partisi’ne oy vermemeli. Rakiplerini destekleyip Erdoğan’a karşı çıkmalı.”

•

Sadece Erdoğan aleyhtarlığı da değil mesele...

Terör örgütü PKK’ya karşı yürütülen kararlı mücadeleyi hazmedemeyen...

FETÖ’nün yayın organlarını “özgür medya” olarak nitelendirip, söz konusu medyanın susturulmak istendiğini iddia eden...

FETÖ’nün kumpasçı hakim ve savcılarının görevden uzaklaştırılmasını “Bağımsız hukuk adamları tasfiye ediliyor” yalanıyla pazarlayan...

Türkiye’nin DEAŞ’lı teröristlere “hoşgörülü” olduğu iftirasını atan bu alçaklardan başkası değildi.

İşte mezkur alçaklar, şimdi muhalefet partilerine alttan alta destek veriyorlar.

Ne diyelim, muhalefetin kılavuzu Türkiye düşmanları ise tuz gerçekten kokmuş demektir.