Biraz geriye dönelim Guss Hiddink’in peşine düştüğümüz günleri hatırlayalım.

Rusya Milli takımını çalıştıran Guss’un adı Chelsea ile de anılıyordu. Ne yaptık ne ettik, kırı kırk yardık, Rusya ve Chelsea’nin elinden Guss Hiddink’i kaptık.

Bütün bu gayretlere rağmen Milli takımımızın başına getirdiğimiz Guss Hiddink başarılı olamadı. 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası sonuna kadar olan sözleşmesi uzun sürmedi ve feshedildi. Avrupa Şampiyonası elemeleri ve play off maçlarında aldığı kötü sonuçlar Hiddink’in sonunu getirdi.

Oysa Guss Hiddink, medya ne yazmışsa, kimi işaret ettiyse onu sahaya sürmüştü. Ve bu kadrolarla başarılı olabileceğini düşünmüştü. Sonunda kendi ipini çekti, güvendiği dağlara kar yağdı.

Lider sandığı, medyanın bu kadro ile oyna dediği oyuncular lider çıkmadı. Hep bir umut taşıdı ama yine olmadı. Oysa herkes Hiddink’ten sistemsel anlamda başarı bekliyordu. Hiddink, ‘radikal kararlar alacağım, milli takıma sistem getirteceğim, bu nedenle milli takımı gençleştiriyorum, kısa sürede benden geçici zaferler beklemeyin, geleceği inşa ediyorum’ deseydi ve bu şekilde bir yapılanmaya gitseydi, milli takımdaki ömrü fazla olurdu ve sonuçta başarıyı bulurdu. Ne var ki Hiddink bunu seçmedi, kim işaret edildiyse o isimleri milli takıma çağırdı. Emek sarfetmeden başarıyı umdu.

Ve Hırvatistan maçları gösterdi ki; milli formayı taşımanın yükü bir başka. Bu gönül işi, sevda işi. Kafasında olayı bitirenlerin işi değil. Heyecanını yitirmeyenlerin işi. Ve sonuçta heyecanını kaybetmiş bir milli takım hocası ve sözde yıldızları ile bu iş yürümedi. Sonuçta kaybeden Türkiye oldu.

Şimdi heyecanını kaybetmemiş ve sürekli kendisini yinelemeyi bilen bir isim gündemde, bu isim İstanbul Büyükşehir Belediyespor’un başarılı teknik direktörü Abdullah Avcı. Başarılı diyoruz zira bütçesi ortada olan bir takımı Süper lige çıkardığı ilk günden bu yana oynattığı futbolla hep gündemde tuttu. Bu takımı Türkiye Kupasında finale kadar bile çıkarttı. Uluslar arası deneyimini ise 17 yaş altı milli takımımızda Dünya 4.lüğünü yakalayarak elde etti. Abdullah Avcı’yı bu yönlerden değerlendirirsek en büyük handikapının  uluslar arası tecrübesinin azlığı olduğunu görürüz. Bunu da yenmenin tek yolu, kendisine tam destek vererek kısa vadeli sonuçlarla değerlendirmelerde bulunmayarak başara biliriz. Bu süreçte sisteme ve takımın kazanma arzusuna odaklanmalıyız. Bunu başarabiliriz, Abdullah Avcı milli takımda başarılı olabilir. Zira Abdullah Avcı tam bir sistem ve taktik adamı. Ama tam tersi olur da muhtemel alınacak birkaç mağlubiyet sonrası ‘Belediyespor’u çalıştıran bir  adamdan milli takım hocası olur mu’ diye feryat figan edip, kadro kurdurmaya çalışırsak kaybeden yine biz oluruz. Ve yine futbolumuzda bir beş sene daha geriye gideriz. İspanya ve Portekiz sabır göstermesini çok iyi bildi. Bu ülkeler altyapılarında oynattıkları milli oyuncuları A milli takımlarına da taşıyabilmeyi başardı. Bunu yaparken günlük başarılara bakmadılar.

Sabır gösterdiler ve bu oyuncular bugün dünya çapında yıldızlar oldular. Abdullah Avcı ve ekibine sabır gösterirsek emin olun Türk Milli futbol takımı oyuncuları da Dünya çapında yıldız olabilirler. Ülkemiz bunu çoktan hak ediyor.

 Elimize yaşadığımız büyük hayal kırıklığı sonrası çok güzel bir fırsat geçti. Bu fırsatı değerlendirelim Abdullah Avcı ve ekibine sahip çıkalım. Bu yeni uzun soluklu maratona yazının başlığı gibi ‘Belediye antrenöründen Milli Takıma Hoca mı Olur’ diye başlarsak şimdiden kaybetmişiz demektir.

Dilerim aynı hatalara düşmez ve Abdullah Hoca ile uzun soluklu bir maratona çıkarız.

Seçkin Çakır - Haber 7
seckincakir52@hotmail.com