Vallahi...  Rüyamda gördüm. Hem de dün gece...
Belki, 'Neden ama neden tüm bu vahim olaylar bizim memlekette oluyor?'
diye kendime sorup, içimi yemenin manasızlığına iman etmemden...
Belki, sadece, 'umut yılı' olarak adlandırdığım 2010'a girmemize saatler kalmasından...
Belki, sadece ve sahiden, öylesine...
Neden o güzel rüyayı gördüm sahi? Bilmiyorum.
Adeta bir Siyam dördüzüne dönen 'yalnız ve güzel' ülkemizin, bir şekilde, iç barışı ve huzuru sağlayacağına inandıracak birtakım ipuçları gördüm.
O rüyada imkansız aşkların gömülü olduğu cennet mezarlar mı yoktu?
Yalanın kendi ipiyle asıldığı incir dalları mı?
İhanetin uçsuz bucaksız meydanlarda sergilendiği insanlık müzeleri mi?
Umudun yeşerdiği rengarenk yaylalar mı?
Söylemem.
Uyandım ve kendi kendime sordum. 'Yahu, sen ki umutsuzların, kötümserlerin pirlerindensin... Ne gördün de bu kadar umutlandın?'
Bilmem.
İnanın bilmiyorum. Bir his bu...

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz