Ev hanımları emekli olmayı hak etmiyor mu?
Bu konuya Haber7 ve Milat Gazetesi’ndeki yazılarımızda, canlı yayınlarımızda ve sosyal medya paylaşımlarımızda dikkat çekmeye çalıştık.
Her seferinde sokaktaki vatandaşlarımızdan yoğun ilgi gördük.
Ne yazık ki medyamızın gündemiyle sokaktaki vatandaşın gündemi çoğu zaman örtüşmüyor.
Toplumun önemli bir kesiminin talepleri, beklentileri yeterince dile getirilmiyor.
Varsın öyle olsun, biz anlatmaya devam edelim.
Ben bir iş yerinde çalışan kadının da vaktinin tamamını ailesine, çocuklarına, evine ve kişisel gelişimine tahsis eden kadının da aynı ölçüde saygın olduğunu düşünüyorum.
Kadın elbette çalışabilir. Hatta bazı alanlarda kadınlarımızın çalışması gereklidir.
Bununla birlikte ev hanımlığı da asla küçümsenmemelidir.
Kendilerine, “Nerede çalışıyorsunuz?” sorusu yöneltilen kadınların, “Ev hanımıyım” karşılığını verdiklerinde küçümseyici bakışlarla karşılaştıklarını biliyorum.
Bazıları onları adeta “eve kapatılmış kadınlar” olarak görüyor.
Büyük saygısızlık bu!
Evinde çalışan kadın da çok büyük emek sarf ediyor. Üstelik bu emeğin çoğu zaman ne bir maddi karşılığı var ne de sosyal güvenlik sistemi içerisinde bir güvencesi.
Ev hanımları yalnızca kendi ailelerinin değil, toplumun huzuruna, barışına ve geleceğine de hizmet ediyor.
Tanıdığımız pek çok ev hanımı, sürekli olarak çalıştıklarını, evlerinin düzenini devam ettirmek, çocuklarına huzurlu bir ortam sağlamak, ailelerinin ihtiyaçlarını karşılamak için gecelerini gündüzlerine kattıklarını söylüyor.
Yerden göğe kadar haklı bu hanımefendiler.
Üstelik bütün bu emeklerine rağmen çoğu zaman ekonomik açıdan beylerine bağımlı kalıyorlar.
Yıllarca çalışıp didindikleri, çocuklarını büyüttükleri, ailelerinin geleceği için fedakârlık yaptıkları halde kendi adlarına bir emeklilik güvencesine sahip olamıyorlar.
Emekli olmak, kendi gelirlerini idare etmek, kimseye muhtaç olmadan hayatlarını sürdürmek istiyorlar.
Ama bu, mevcut şartlarda pek çok ev hanımı için mümkün olmuyor.
Zira isteğe bağlı sigorta primlerini ödeyecek ekonomik güce sahip olmayan kadınlarımız, emeklilik için gerekli prim gün sayısına ulaşamıyor.
Peki, bu kadınlarımızın yıllarca verdikleri emeğin hiçbir karşılığı olmayacak mı?
Bu konuda kamuoyu gündeminde fazla yer tutmayan bazı teşebbüsler oldu.
Mesela HÜDA PAR Mersin Milletvekili Faruk Dinç, en az 25 yıl evli kalan ev kadınlarına emekli aylığı bağlanması yönünde bir talepte bulundu.
Elbette bu teklif üzerinde konuşulmalı, tartışılmalı ve geliştirilmelidir.
Ev hanımlarının belirli şartlarla prim borçlanması yoluyla emeklilik hakkı elde etmesi fena mı olur?
Daha önce de dikkatlerinize arz etmiştik. Yurt dışında yaşayan kadınlarımız için böyle bir imkân mevcut. Nitekim SGK’nın resmî internet sitesinde “Yurt Dışı Borçlanması İşlemleri” başlığı altında bu konuya ilişkin açık ve ayrıntılı bilgiler yer alıyor.
Buna göre, yurt dışında ev kadını olarak geçirilen süreler de belirli şartlarla borçlanılabiliyor.
Üstelik Türkiye ile sosyal güvenlik anlaşması imzalamış bir ülke olup olmadığına bakılmaksızın, gerekli şartları taşıyan vatandaşlarımız bu imkândan yararlanabiliyor.
Yurt dışında ev kadını olarak geçen süreler, kadınların evli veya bekâr olmalarına bakılmaksızın, sigortalılık süreleri dışında yurt dışında ikamet ettikleri süreleri kapsıyor.
Kadınlar, ilgili mevzuatta belirtilen şartlar çerçevesinde, yurt dışında ev kadını olarak geçirdikleri sürelerin diledikleri kadarını borçlanabiliyor.
Elbette bunun da belirli şartları var.
Borçlanma için Türk vatandaşlığına ilişkin kanuni şartların taşınması, 18 yaşın doldurulmasından sonra yurt dışında geçirilen sürelerin belgelendirilmesi ve yazılı başvuruda bulunulması gerekiyor.
Ayrıca Türkiye'de bulunulan bazı süreler borçlanma kapsamı dışında tutuluyor.
Yani yurt dışında yaşayan her kadın kendiliğinden emekli olmuyor. Ancak gerekli şartları taşıyan kadınlar, çalışmadıkları halde ev hanımı olarak yurt dışında geçirdikleri süreleri borçlanarak sigortalılık hizmetlerine saydırabiliyor ve diğer emeklilik şartlarını da yerine getirdiklerinde emeklilik hakkına kavuşabiliyor.
Öyleyse soralım:
Yurt dışında yaşayan ev hanımlarımıza, ev kadınlığı sürelerini borçlanma imkânı tanıyan devletimiz, Türkiye’de yaşayan ve aynı fedakârlıkları yapan kadınlarımıza da benzer bir imkânı niçin sunmasın?
Yurt dışındaki ev hanımının aile ve çocukları için harcadığı emek değerli de Türkiye'deki ev hanımının emeği neden değersiz olsun?
Yurt dışında yaşayan kadınlarımızın bu imkândan yararlanabilmesi elbette güzel bir uygulama. Buna itirazımız yok. Biz, bu hakkın, ülkemizde yaşayan kadınlarımıza da tanınmasını istiyoruz.
Benim talebim, aynı hakkın buradaki ev hanımlarına da verilmesi.
Peki, nasıl bir düzenleme yapılabilir?
Burada önemli olan, borçlanma imkânı tanımakla yetinilmemesi, ekonomik gücü yetersiz olan kadınlarımızın da bu haktan yararlanabilmesi için devlet desteği, prim teşviki veya taksitlendirme gibi kolaylıkların sağlanmasıdır.
Benim gönlümden geçen, en az 25 yıllık evlilik süresini tamamlamış, uzun yıllarını ailesine ve çocuklarına adamış kadınlarımızın belirli şartlarla emeklilik hakkına kavuşmasıdır.
Elbette bu konuda yalnızca evlilik süresine bakılmamalı; ev hanımlığı olarak geçirilen süre, yaş, çocuk sayısı ve diğer sosyal güvenlik şartları da dikkate alınarak adil ve sürdürülebilir bir sistem oluşturulmalıdır.
Prim ödeme gün sayılarında da çocuk sayısına göre düzenlemeler yapılmalıdır.
Mesela üç çocuk sahibi bir kadının emeklilik için tamamlaması gereken prim gün sayısı, bir çocuk sahibi kadına göre daha az olabilir.
Böylece çocuk yetiştirmenin yalnızca anne ve babanın kişisel sorumluluğu olmadığı, aynı zamanda toplumun ve devletin geleceğine yapılan önemli bir katkı olduğu sosyal güvenlik sistemi içerisinde de karşılık bulmuş olur.
Malum, başta Sayın Cumhurbaşkanımız olmak üzere devletimizin önde gelen yetkilileri, nüfus artış hızındaki düşüşten haklı olarak endişe duyuyor.
Sayın Cumhurbaşkanımız, nüfus artış hızındaki düşüşü ‘varoluşsal tehdit’ olarak nitelendiriyor.
Peki, bu tehdidin ortadan kaldırılması için aileyi ve çocuk sahibi olmayı teşvik eden yeni politikalar geliştirmek gerekmiyor mu?
Ev hanımlarının sosyal güvenceye kavuşturulması, çocuk yetiştirmenin toplumsal değerinin teslim edilmesi ve annelerin geleceğe daha güvenle bakabilmesi, bu politikaların önemli bir parçası olamaz mı?
Elbette olabilir.
Şunu unutmayalım: Bir kadın, evinde çalışıyor diye emeği görünmez hale gelmez.
Çocuk yetiştirmek, aileyi ayakta tutmak, huzurlu bir yuva oluşturmak da topluma yapılan büyük bir hizmettir.
Bu emeğin takdir edilmesi elbette güzeldir. Ama artık takdirin ötesine geçilmeli, sosyal güvenlik sistemi içerisinde de somut bir karşılık bulmalıdır.
Ev hanımlarımızın emeklilik talebi bir lütuf beklentisi değildir.
Yıllarca verdikleri emeğin, yaptıkları fedakârlığın ve üstlendikleri toplumsal sorumluluğun karşılığını istemeleridir.
Yetkililerin bu sese kulak vermesini bekliyoruz.
Yanlış anlaşılmamak için şu hususun altını bir kez daha çizelim:
Talebimiz, ev hanımlarına karşılıksız emeklilik maaşı bağlanması değil; yurt dışında yaşayan kadınlarımıza tanınan prim borçlanması imkânının, belirli şartlarla ülkemizde yaşayan kadınlarımıza da tanınmasıdır.
Vesselam.
Serdar Arseven / Haber7
-
Şirket sahipleri 2 saat önce Şikayet EtEvlerindeki analarını eşlerini teyzelerini hala dayı ne varsa çalışıyor gösteriyorlar SSK primlerini ödüyorlar emekli oluyorlar zaten hiç çalışmadanBeğen
-
Havva 3 saat önce Şikayet EtTeşekkürler Serdar beye. Serdar bey bu konuda lütfen ısrarcı olun. Çok çok önemli bir konuyu gündeme taşıdınız, ancak onu gündemde tutmak ve sonuç almak lazım. Ev hanımlarında zaten bu yönde yüksek bir beklenti var. Onların hevesleri kursaklarında kalmamalı.Beğen