Konu, aslında sadece basın değil, asıl olarak kalmayan cemiyetle alakalı. Zira, günümüzde yaşadığımız kaosun temel sebeplerinden biri, kalmayan cemiyet hayatında, çoktan ölen basın...

Şikayet mevzuu, gazetelerin, okuyucuları nasıl aptal yerine koyduğu ve aynı cümlelerin yalnızca özne veya yüklem öğelerinin yerlerini değiştirerek, yeni bir seyler söylüyormuş gibi okuyucuya utanmadan nasıl sunduğu. Haklı mı, sonuna kadar. Ama bunun müsebbibi kim? Yok olmak için adeta fırsat kollayan cemiyet.. Üstad'ın seneler önce yaptığı bir tespit, o günlerden bugünlere iyiye doğru hicbir değişiklik göstermeden nasıl daha da kötüleştiğimizi ispatlar… "Bizim insanlarımız ferdi olarak zeki, ancak cemiyet ahmak!" Ortada ahmak bir cemiyet olursa, basın da öyle olur. Birbirlerini tetiklerler.

Ama  burada önemli olan husus şudur ki; "basın mı cemiyeti ahmaklaştırır, yoksa cemiyet ahmak olduğu icin mi basın bu haldedir?" Yumurta mı tavuktan cıkar, tavuk mu yumurtadan? Basın ve cemiyet ilişkisi, yumurta ve tavuk ilişkisi kadar paradoks içermez aslında. Şimdi izah edeyim . Seneler evvel, Üstad Necip Fazıl ve gazeteciliği bugünlere kadar uzanan Sedat Simavi arasındaki diyaloğu sizinle paylasacağım. Babıali eserinde de okuyabilirsiniz.

(S:294) Sedat Simavi, (Napolyon) gibi, eli yeleğinin düğmelerinde, bir aşağı, bir yukarı, dolaşıyor ve mükellef bir koltuğa oturttuğu Sabık Şair'e:

- Göreceksin, diyor; fikri idam edeceğim! Sadece resim ve göze hitap! Yazıya göre resim değil, resime göre yazı…

O zaman Sabık Şair, iki dudağı arasından, istihza fiskesine benzer bir hırıltı koparıyor.

Sedat Simavi hayrette:

- İnanmıyorsun öyle mi?

- Yâhu! Gazete fikir demektir. Hadise ve ona bağlı fikir; kıymet hükmü.  Bu ihtiyacın aletidir gazete.. Fikri idam iddiası, gazete için, portakalın suyunu çekip, posasını satmaya kalkışmak kadar gülünç olmaz mı?

-Misali tersinden koyuyorsun!.. Halk portakalın suyunu ister, posasını değil..

Halbuki istikbalin gazeteciliğinde asıl posa fikirdir, portakal suyu da hadiselerin dış yüzü ve göze hitap eden şeyler..

 -İyi ama o zaman gazete meydana gelmez ki. Gazete ismi altında o ismin hakikatine aykırı, manzara resmi, şehvet albümü gibi bir şey vücut bulmuş olur.

Buna hakkın var mı?

 -Dâva satmakta, halkın istediğini yapabilmekte…

 -İrade halkın değil, Hakkındır. Halk istemez, halka istetilir. Sen ona evvela istemeyi, isteyeceği şeyi öğret ve ondan sonra halkın istediğine uymak yolunu tut!

-Bunlar edebiyat!.. İşte ben bu edebiyat yolunu tıkayacağım ya! Göreceksin, ve gazete satmak ne demektir, anlayacaksın!"

İşte size muazzam bir diyalog… Şimdi tekrar soruyorum, basın mı cemiyeti ahmaklaştırır, yoksa cemiyet ahmak olduğu için mi basın bu haldedir?

Yumurta ve tavuktan daha net cevap çıktı ortaya değil mi?

Hâla piyasalarda, belki satış sıralamasında ilklerde olan bir gazetenin kurucusunun,  gazetecilikle ilgili iddiası budur! .. Haksız çıktı mı, Hayır! Gazetesi satıyor mu? Evet! Demek ki, fikir idam edilmiş ve posalar önümüze, portakal suyu edasıyla sunulmuş.. Biz de, ahmaklığımıza doymadan, hatta, daha da ileriye gideyim; yaptığımız eylemi bile farkında olmadan, çünkü "içtiğimizi" sandığımız aslında yemekten başka bir şey değil, mutlu mesut "yaşayalım".  Çünkü  önümüze sunulan posayı portakal suyunun kendisi sanacak kadar zavallı haldeyiz.

Daha da ileriye gideyim, vâr olma sebebinin düşünme olduğu beyinlerimiz bile fikirsizlikten çatladı.  Kanıyor. Ancak hayatlarımıza doktor edasıyla giren fikir düşmanları, kanayan yarayı tedavi etmektense bizi kangren olduğumuz fikrine öyle güzel inandırıyorlar ki, beyinlerimizi ellerimizle onlara teslim etmekten adeta mutlu oluyoruz.

İşte bir cemiyet böyle ahmaklaştırılır! İşte bir toplum böyle yok edilir!

Şimdi, bu duruma isyan edenlerin sayısının artmasını büyük bir umutla bekleyen ben, acizane bir rica da bulunacağım; lütfen isyan etmekten öteye gidin ve almayın. Fikirden başka her numuneyi içinde barındıran bu ne idüğü belirsiz kağıtları okumayın! Eline her kalemi alanın yazar olduğu yurdumda fikirden nasibini almamış insan evlatlarının fikir pazarındaki boş çığırtkanlıklarına kanmayın! Sizleri, düşünmekten uzak zanneden hiçbir fikir iddianız olmadığını zannedenlere, "dur!" deyin.  Sizleri istedikleri gibi yönlendireceklerini sananlara artık prim vermeyin, itibar kazandırmayın! Toplumumuzu böyle böyle ahmaklaştırabileceklerini sanan, ellerinde de bundan başka hiçbir numaraları olmayan bu rezillere, "HAYIR" deyin. Hep beraber diyelim. Diyelim ki, zeki fertlerin dolu olduğu bu toplumun aslında onların elinde bir oyuncak olmadığını gösterelim. Fikrin önünde duran her engel, tek tek kaldırıldığında nasıl da koşar adım ilerleyebildiğimizi gösterelim. Çünkü bu güç bizlerde var!

Şeyma Kısakürek Sönmezocak - Haber 7

seymakisakureksonmezocak@gmail.com