Göklerden inecek koç yetişinceye kadar. İsmail, benim burada... 

Koymuşum gözümü, Hacca gidenlerin kutlu yoluna...

Bugün Arafat’ta vakfeye duruncaya kadar. Lebbeyk, benim burada...

Koymuşum yeminimi, yetimlerin gariplerin ah’ına...

Hak yerini buluncaya kadar. Fatıma Zehra, benim burada...

Koymuşum, avuçlarımın içini toprağa...

“Sübhan Rabbiyel Ala” tesbihini, tamam edinceye kadar. Mikail, benim burada...

Koymuşum, yalınayağımı ateşlerin içine...

Aleve “serin dur” emri gelinceye kadar. İbrahim, benim burada...

Koymuşum gençliğimi, yıkmışım hayallerimi Nur Suresinin önüne...

Vakarla tuttuğu susma orucu bitinceye kadar. Meryem, benim burada...

Koymuşum tüm sevdiklerimi, vaz geçmişim cümle adaklarından dünyanın...

“Büyük Kurban Hüseyn”in mübarek başı vurulana kadar. Kerbela, benim burada...

Koymuşum ince defterler arasına, kurutulan çiçekler misali ertelenmiş rüyalarımı

Bir gece yarısı, “En Sevgili”yi Kudüs’ten Arşa taşıyana kadar. Refref, benim burada...

Koymuşum başımı, “Allahın emridir tesettür” diyerek, başım gözüm üstüne...

Sınavı; içilmesi yasak nehirden susayarak geçmek olan ordu, bitinceye kadar. Davut, benim burada.

Koymuşum, kardeşliğimi dostluğumu gayretimi çiçek gibi yoluna...

Hilekarla madrabazdan sıra gelinceye kadar. Cemel, benim. Sıffin, benim burada...

Koymuşum, abdest aldığım suları terazinin kefesine...

Ağartacak ellerimi, yuyacak vicdanımı, sabun varıncaya kadar. Simsiyah, benim burada.

Koymuşum kenara, kalbimi sızlatıp delik deşik eden tüm heveslerini günlerin...

Ah şu gariptir Karanî Veysel, annesine verdiği sözü tutuncaya kadar. Hırka, benim burada....  

Koymuşum, cübbemi gömleğimi, “yasak! geçemezsin” diyenlerin önüne...

Melek İsrafil , Sur’a üfleyinceye kadar. Kıyamet, benim burada...

Devamı için tıklayın >>>