Yüksek Seçim Kurulu’nun referandum zamanlaması hakkında verdiği karar 12 Eylül’ü gösteriyor.
CHP’nin onca itip kakmaları sonucu isabet eden tarihe bir bakar mısınız?
Temmuz’da beklerken referandumu, Yüksek Mahkeme Partisi haline dönüşmüş CHP’nin tüm engellemeleriyle tarih uzadı, uzadı, uzadıııı... Tık diye geldi oturdu 12 Eylül tarihine... Yani Ak Parti bu kadar özense, 365 gün içinde tutup da 12 Eylül günü olsun referandum dese, herkes küplere biner, bir ağızdan itiraz ederdi CHP cenahında... Ama bingo!
Sen misin halktan kaçan?
Sen misin halk bilmez, anlayamaz diye tutturan? Millet değil mahkeme versin anayasa değişikliği kararını diyen?
Al sana kaderin cilvesi mahiyetindeki 12 Eylül gününü...
Referandumun CHP’nin ısrarlı tutturmaları eşliğinde sarka sarka kayarak 12 Eylül gününe vurmasına ne buyurulur? Kader...
Ne olacağını hayal etmek için müneccim olmak gerekmez...
O gün, 12 Eylül 1980’in tüm acı hatıraları, kurşunlanmış binlerce genç, Diyarbakır’dan Mamak’a kadar işkencehanelerde kahredilmiş bir nesil, futbol stadyumlarında yere yatırılarak ifadesi alınmış herkes, ama hepimiz... Kara bir leke olarak vicdanlarımızda asılı tüm diğer darbeleri de birlikte oylayacağız. Darağaçlarında asılı kalmış Başbakan’lardan, 18 yaşını hapishanede doldurduktan sonra ancak asılabilen toy delikanlılara kadar tüm mağdur ruhlar, o gün referandum sandıklarının baş gözetleyicisi olacak da ondan...
12 Eylül günü, sandık başına geçecek MHP ve CHP taraftarları dahi elleri titremeden HAYIR diyebilecekler mi? Yok, darbeler olmadı, hiçbir şey yaşamadık diyebilecekler mi? Hiç sanmam.
Anayasa değişikliği, salt anayasa değişikliği olarak oylanmayacak. 12 Eylül günü, üzerimizdeki tüm haksız basınçlar, cuntalara dair tüm siyah anılar, bunlardır oylanacak olanlar...
Keşke normal şartlar altında ve krizsiz atlatılabilseydi bu süreç... Ne ki, eğri oturup doğru konuşmak da gerekmiyor mu? Son iki yüz yıllık tarihimiz devlet içinde devlet kurmak isteyen oligarşik dar çevrelerin karartmaları üzerinden geçiyor zaten. Darbeler, hal etmeler, jurnaller, sıkıyönetimler, faili meçhuller, darbeler, el koymalarla yürüdüğümüz, yürütüldüğümüz bu süreçler eşliğinde, hangi normallikten bahsedebiliriz? Halen silah gölgesi altında değil miyiz? Mahkemelerin üzerinden uçuş yapan jetlerin uğultusu altında gidiyoruz bu referanduma da... Hangi normal şartlardan hangi sağduyu düzeyinden bahsedebiliriz?
Anayasa değişikliği, halk onayından geçtiği taktirde rutin bir hukuk prosedürü olacakken...
Muhalefetin eseri olarak, sanki bir tür rejim kayması, bir tür eksen sapması olarak gösteriliyor. Tam bir hedef şaşırtma... Olsun da muhalefet olsun inadıyla, darbe anayasası el sürülemez bir kutsallığa büründürülüyor. Halkın önünden çekmek için kendi anayasasını, her türlü yol deneniyor.
Bırakın halk karar versin...
Yok olmaz, bidon kafalar karar veremez, göbeğini kaşıyan adamlar karar veremez...
Peki kim karar verir?
Deniz Baykal ile Devlet Bahçeli karar verebilir...
Kim verdi bu selahiyeti onlara? Nedir onların ayrıcalığı? Halkın anayasasını, niçin halktan kaçırıp, Mahkemelere götürüyorlar? Halk değil Mahkemeler karar versin...
CHP’nin imza toplayarak Anayasa Mahkemesi’ne götürdüğü değişiklik, tam anlamıyla bir kaçırma eylemine, toplum güvensizliğine sebep oluyor... Topluma güvenmiyorsanız, niçin siyaset yapıyorsunuz? Aslında bu inat, siyasetin kendisini de imha ediyor. Kilitliyor. Size oy verenlere bile güvenmiyorsunuz aslında siz...
Referandum 2 ay daha ertelendi...
Ne oldu?
12 Eylül günü, darbeler oylanacak ve hepimiz birlikte göreceğiz, kendisine güvenilmeyen milletin ne dediğini... Her darbede kanatılan, her darbede düşman ilan edilen halkın ne dediğini o gün işiteceğiz...

Sibel Eraslan - Vakit