Peki gönlüm razı olmadığı halde bu söylem de nereden çıktı?

Fırat Üniversitesi öğrencileri, TOKİ (Toplu Konut İdaresi) Başkanı Erdoğan Bayraktar’ı yılın bürokratı seçmişler. Bayraktar; 81 ilde, 700 ilçede 430 bin konut yaptıklarını anlatmış. Ve eklemiş; “belki burada söylememem gerekiyor, ama bize parayı Allah gönderiyor...”

Türkiye’de gittiğimiz hemen her vilayette, TOKİ’nin modern şehirleşme esaslarına göre dizayn ettiği yaşam merkezlerine rastlıyoruz. Yaşam koşullarının kalitesinin yükseltilmesi elbette hepimiz için bir temenni. Ama yeni şehir mimarisinin yol açtığı yeni toplumsal psikolojiler üzerinde, henüz yeterince düşünmedik. Genel anlamıyla toplu konut ve yüksek bina, “kalkınma”nın işaretlerinden sayılıyor...
Günümüzde mimari artık nesnelerin inşaatı olmak anlamından öte bir mana taşıyor.

Bugünün mimarisi ev, konut, okul, meydan inşa etmiyor sadece. Hayatın tümünü kuruyor. İnsanlar ev kurmuyor artık, yaşam merkezi satın alıyor. Semtler, sokaklar, ne kadar dirense de çoktan tarihe karıştı. Ücreti ödenerek edinilmiş yaşam standartları, birbirine benzeyen ve birbirine benzemek isteyen insanların çekim merkezi. Eskiden kooperatifler vardı.

Sosyal gelir düzeyine göre insanların edindiği toplu konutlar... Şimdilerdeyse uydu kentler ve yaşam merkezleri aracılığıyla “öteki”nden özenle yalıtılmış, güvenlikli, yüksek duvarlı, feodal kale şehirlerini andıran gizli/saklı yapay cennetler inşa ediliyor... Kimse kimseye değmeden, kimse kimseyi görmeden yaşayıp gidiyor bu minvalde.

Ne garip! Demokrasi ve bir arada yaşamanın bu kadar çok konuşulduğu bir minvalde, “eşit ama ayrı” kuralı hızla dönen bir çark gibi, yeni içe kapalılıklar ihdas ediyor. Yeni şehir mimarisi, sekter bir öngörüye yol açıyor. Birbirine benzemeyenlerin daha çok ayrıştığı uzaklaştığı, birbirine benzeyenlerinse diğerlerinden daha çok uzaklaştığı sert bir homojenliktir bu...

Yazının devamına bu linkten ulaşabilirsiniz

Sibel ERASLAN / Vakit