Bir çift beyaz çoraba gittikten sonra elleri... Yan yana istiflenmiş mendil ve gömleklerin hemen üstünde tek başına duran geniş siperlikli şapkaya yöneldi. Tedirginlikle uzandığı şapkayı başına takarak, karşıdaki dükkanın camından yakışıp yakışmadığı-na baktı. On altı yaşlarında var yok, taze delikanlı. Sonra hemen çıkarıp özenle yerine koydu şapkayı, çorapları sardırtmak üzere tezgahın başına doğru yürürken, naylon terliklerine ve güneş altında iyice esmerleşmiş ayaklarına baktım. Birkaç arkadaşıyla camiye geçtiler. Hemen herşeyin bir arada satıldığı bu geniş kasaba pazarı, öğleden sonra fındık toplamak için gelmiş amelelerle doluydu... Arefe günü. Beyaz çorap, beyaz mendil ve bembeyaz umutlar, hayata dair... Annesi babası nerede, sigortası var mı, kaç gün daha buralarda, ne yer ne içer, bayramın sevinciyle dopdolu...

***

Gecenin ilerleyen saatlerinde çıktığımız Kitap Fuarı’ndaki kalabalıkta, aniden yüzyüze geliyoruz. Selamlaşıyoruz. Elleri kolları dolu, ama sakınıyor, göstermek istemiyor. O kalabalığın içinde, iki naylon bidonu, benden saklamasının imkanı olmadığını farkedince, domates fiyatlarının düştüğünden, eşinin salça yapacağından bahsediyor. Eşi ressam ve işsiz, arada çeviri yapıyor Franzsıca ve Arapçadan, kendisi ise edebiyat öğretmeni, kirada oturuyorlar, üç çocukları var, en son geçen hafta benden Seyyid Kutup konulu bir yazı istemişti, İslami kesimde çok okunan, sıkı bir dergi çıkartıyorlar. Arefeden iki gün evvel vedalaşıyoruz, Arefe günü kalbi sıkışmış, hastaneye kaldırmışlar, otuz beşinde bir baba, bayram hikayelerinden bir hikaye...

(Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz)

Sibel Eraslan / star