Heyecanlı günler için geri sayım başladı. 24 yıl sonra Bizim Çocuklar, Dünya Kupası’na katılma sevincini bu millete bir kere daha yaşattı.

Her ülke elbette ayrı duygular taşır ama Türk milleti bu tarz organizasyonlara her zaman biraz daha farklı bir pencereden bakar.

Mesela maçlar Türkiye saatine göre sabah 6-7 gibi yayınlanacak. Sahada goller atılacak, paslar havada uçuşacak, kaleciler uçarcasına kurtarışlar yapacak… Eminim herkes o saatte kalkıp ekran başına geçecek. Tek ses, tek yürek olacağız. Çünkü biz bayrağına, toprağına bağlı bir milletiz.

2002 yılında da bu ruhu çok iyi yaşadık, tüm dünyaya gösterdik.

KİLİTLENDİĞİMİZ NOKTA ÇOK FARKLI

Ama şimdi bakıyorum, turnuvaya katılmaya hak kazandığımızdan beri en çok konuşulan konu maçlardan ziyade milli takım şarkısı olmuş.

“Hangi şarkı çalacak, hangi şarkıyla coşacağız, kim yazacak, kim söyleyecek?” sorularına kilitlenmiş durumdayız.

Bir grup diyor ki, Tarkan yazmalı. Tecrübeli nasılsa; 2002 yılında da “Arar Buluruz” şarkısıyla heyecanımıza heyecan katmıştı.

Başka bir grup da diyor ki, Sinan Akçıl yazsın… O daha milli. Mevzu milli şarkı olunca, yazan da söyleyen de “daha milli” olmalı…

Öyle ki anketler yapıldı, halk oy verdi, sosyal medyada yorumlar birbirine girdi. Futbol sahasındaki heyecan neredeyse marş tartışmasının gölgesinde kaldı.

FUTBOLCULARDAN ÇOK SANATÇILAR KONUŞULDU

Gol sevinçlerini, maç analizlerini, sürpriz sonuçları konuşmak yerine “hangisi daha milli?” tartışmasına daldık. Tribünleri coşturan futbolcuların performansı değil, kaleminden çıkacak sözler bir anda daha çok konuşulur oldu.

Dünya Kupası’nı tamamlamak, atılacak golleri izlemek ve heyecana ortak olmak yerine biz şarkının peşinde koşturuyoruz; hem de bunu siyasetin içine çekerek yapıyoruz.

Yani bu meselede bile ikiye bölünmeyi başardık.

Toplum olarak bir konuda ortak heyecanda buluşmamız gerekirken, marş meselesinde bile taraf seçtik. “Kim daha milliyetçi, kim daha uygun” tartışmasına sıkıştık. Oysa gerçek coşku sahada, tribünde ve ekran başında yaşanır.

Milli şarkı elbette önemlidir. Ama Dünya Kupası’nı anlamlı kılan asıl şey; futbolun kendisi, atılan goller ve o gollerin ardından aynı anda ayağa kalkan milyonların heyecanıdır.

Marş tartışması bir yan not olmalıydı.

Ama biz yine gündemi değiştirip, coşkuyu bile tartışmaya açmayı başardık. Dünya Kupası daha başlamadan, sahadaki oyundan çok şarkının kimin yazacağıyla meşgulüz.

Peki, biz Dünya Kupası’nı izlemeye mi hazırlanıyoruz, yoksa şarkı söylemeye mi?

Bırakın ne olur… Kim yazarsa yazsın, yeter ki yürekten yazsın.