Afganistan'daki elim helikopter kazası sonucu yaşamını yitiren 12 askerimiz için Ankara'da yapılan törenin televizyonda izlediğim görüntüleri gerçekten yüreğimi dağladı.

Allah hepsine rahmet eylesin, geride kalan akraba ve yakınlarına sabırlar versin. Televizyonda izlediğim törenler ve bebelerin babalarının naşını bulmak için çırpınmaları gerçekten yüreğimi dağladı ama bir gün sonra Hürriyet gazetesinde çıkan bir fotoğraf beni perişan etti. "Büyük devlet olmaya çabalamanın maliyeti bu mu" sorusunu sormaktan kendimi alamadım.

Fotoğrafın söyledikleri

Fotoğrafta yaklaşık 30 kişi görünüyor. Bunlardan 5 tanesi üniformalı asker ya da polis. Hepsi asker selamı vermiş. Anlaşılan cenazeler önlerinden geçiyor. Hanım polislerden biri gözyaşlarını tutamamış ağlıyor.

2 küçük çocuk var. İkisi de ağlıyor. Öyle sanıyorum ki ağlayan kız çocuğu; biraz önce ceylanlar gibi sekerek babasının naşını arayan bebelerden biri. Arkalarında onları kucaklamaya çalışan bir hanım var. Besbelli anneleri...

Bebelerin sağ yanlarında orta yaşlı bir adam var. Sağ eli kalbinin üzerinde; yüzü acıdan takallüs etmiş. Elbette o da gözyaşlarına gark olmuş. Onun önünde elinde su şişesiyle bir hanım görünüyor. O da gözyaşlarına gark olmuş...