Duygusaldır. Hitabeti güçlüdür. Düşünmeden, tartmadan, biçmeden, hesap etmeden konuşmaz. Kurduğu cümlelerin içindeki kelimeleri bile özenle seçer. Övgüsü de çok etkilidir; sövgüsii de. Amiyane tabirle, isterse 'kelimeleri' bile ağlatır. Nitekim yılların siyasetçisidir. O halde nasıl olur da kameralar karşısına geçip, hedefine Erdoğan'ı alarak her biri deve dişi gibi o cümleleri kurar? Hem de tartmadan, biçmeden! En hafif tabiriyle, Annç'ın Erdoğan'a yönelik o sözleri nezaket sınırlarını ziyadesiyle aşmıştır. Kaldı ki o eleştirilerin hiçbirinde de zerre haklılık payı bulunmuyor. Erdoğan'ın Ukrayna dönüşü açıklamalarını dikkatie okursa, bunu çok net görme fırsatı bulabilir Bülent Bey'le polemiğe girecek değilim! Zira bu konuda istese Demirel'e bile şapka çıkarttırır. Eminim cumartesi günü söylediklerini pazar günü gazetelerden okuduğunda kendisi de rahatsız olmuştur! Neyse! Gelelim şimdi asıl meseleye. Bülent Arınç'ın son iki yıllık performansı kusura bakmasın ama 'bir parça' sıkıntılı. Açık söylemek gerekirse, zaman zaman dile getirdiği o özgül ağırlığına kendi özel gayretiyle maalesef zarar veriyor. Söz ve eylemleri sanki "Erdoğan ile kişisel bir sorunu varmış" algısına sebep oluyor. Oysa kendisi de çok iyi bilir ki; Erdoğan'ın yanında, kapalı kapılar arkasında bile hiç kimse çıkıp "Bülent Annç'ın gözünün üstünde kaşı var" diyemez. Erdoğan, Arınç konusunda bu kadar hassastır. Ayııı hassasiyet Arınç'ta niçin yok, bilmiyorum? Bu konuda yapılan yorumlara da kulak asmıyorum. Ama Bülent Bey aşmalı. Parti teşkilatlarında "özgül ağırlığıyla" ilgili küçük bir anket yaptırsa sanırım fotoğrafı çok net görme imkânı olacak. O ankette mesela şu iki basit soru sorulabilir. -Gezi'deki duruşumda bir sorun var mıydı? -17-25 Aralık sürecinde Erdoğan'ı yalnız bıraktığımı düşünüyor musunuz?

Yazının tamamı için tıklayınız