Eğer çelişkiyse, bu ikiyüzlülüğü yani hem "rejim otoriterleşiyor" diyerek demokrasi düşmanlığı yapmalarını hem de sözde demokrasiyi savunuyor görünme çabalarını, nasıl açıklamak gerekir. Bir söylemi açıklamak için ya içerik analizi yapmak gerekir ya da mesele, söylemin dayandığı toplumsal bağlam, ideolojik çerçeve içerisinden ele alınır.

Türkiye'nin "otoriterleştiği veya İslamcı otoriter bir rejime doğru gittiği" iddiası öyle felsefe, düşünce derinliği olan bir şey olmadığı gibi, yeni bir fikir de değildir. Bunlar, yıllardır sürdürülen ideolojik bir saldırı sloganına dönüşmüş, bu ülkenin resmi ideolojisinin ve "yarı resmi aydınlarının" basmakalıp ifadeleridir.

Türkiye'ye karşı kimden yanasınız?

Bu resmi ideoloji ve yarı resmi aydınlar nitelemesi, bu söylemin kimliği hakkında bize bilgi verebilir. Bilindiği gibi, Türkiye Cumhuriyet tarihi boyunca "devlet iktidarı üzerinde tahakküm kurmuş" bir zümre vardır. Bu zümre, kendi iktidarını meşrulaştırmak için icat edilmiş bir tarih anlayışı ve dünya görüşüne dayanmıştır. Dolayısıyla resmi ideoloji olarak ifade edilen şey, aslında devlete dayanan 'asker-bürokrat-resmi aydınlardan oluşan kadronun' öyle felsefe, siyaset, ekonomik doktrin gibi fikir hareketleri içinde bir değerinden söz edilemeyecek, ortaokul "yurttaşlık bilgisi" dersi düzeyindeki basit bir söylemeye dayanmaktadır.
Bu söyleme göre "demokrasi cumhuriyettir, cumhuriyet demokrasidir, en iyi yönetimde bu olağanüstü fikre inanmış kadronun yönetimidir; elbette bu kadroyu yönetimden uzaklaştırmak cumhuriyet - demokrasi düşmanlığıdır, irticadır."
Bu düşmanların arasında,"cahil halk" başta olmak üzere birçok kimse yer alabilir. Kimler mi derseniz, liberaller, İslamcılar, milliyetçiler, muhafazakârlardır. Kısaca "Halkçıların dışında kalan" bütün halk düşman kategorisindedir. Halkçılık, "halka rağmen devrimcilik" olduğu için, halktan korkulması ve halkın düşman kategorisinde görülmesi, anlaşılabilir bir şeydir.

YAZININ DEVAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYIN...

VEDAT BİLGİN
vedat.bilgin@aksam.com.tr