Sonunda Anayasa değişiklik taslağı teklif haline dönüştü ve Meclis Genel Kurulu’na indi.

İnene kadar yaşananlar, tartışmalar, karşılıklı eleştiriler, uzlaşma oldu olacak derken… artık daha sakin bir Meclis görmeye başladık.

Dün öğlen saatlerinde başlayan görüşmeler bu sabaha karşı ilk 2 maddenin kabulüyle sona erdi.

Bundan sonra yine ilk turun sabahlara kadar sürmesi sürpriz olmayacak.

Muhalefet iç tüzükten kaynaklanan bütün haklarını sınırları da zorlayarak kullanacak; gerilimi artırmak isteyenler yine çıkacak ama artık ilk günden belli oldu ki bu iş bitti…

Muhalefetin en büyük umudu hükümetin değişiklik için asgari oy olan 330’u bulamayacağı yönündeydi. Öyle olmadı. Paketin tamamının görüşülmesi konusundaki oylamada 333 oy çıktı ve bundan sonra her şey bitti.

Eğer o oylamada 330’un altında bir oy çıksa yeni bir savaş başlayacak ve hükümet 1-0 mağlup başladığı bu mücadelede çok zorlanacaktı.

Oylama sonucu tersini yaptı; şimdi muhalefet 1-0 mağlup devam ediyor maça. Her maddede 330’un üzerindeki her sonuç yedikleri gol sayısını bir artıracak.

Bütün bu genel tabloya bakınca, merkezde siyaset yapan; içinde çok farklı eğilimlerden vekilleri de barındıran AK Parti’nin çok çok önemli bir sınavdan, hem de seçimlere bir yıl kalmışken büyük başarıyla geçtiğini teslim etmek gerek.

Başbakan Erdoğan, partisinin lideri olduğunu; kendisine güvenilen bir genel başkan olduğunu ispatladı.

Bu Meclis’teki oylamadan hayal ürünü sonuçlar çıkarmak niyetinde ya da bir başarı öyküsü anlatmak peşinde değilim.

Bu oylamanın bu kadar kritik bir dönemde bu kadar kritik maddeler üzerinden yapılırken elde edilen sonuç, bundan sonra referandumun ve önümüzdeki genel seçimin de nasıl sonuçlanacağını gösteriyor.

AK Parti, en zor ve zorlu koşullarda bile alternatifsiz olduğunu; partisinin neredeyse hemen bütün milletvekilleri tarafından da kabul edildiğini gösterebildi. Bu önemli. Bu, sadece bir partinin kendi kararına kendi milletvekillerinin uyması değil.

Genel Kurul öncesi AK Parti grup toplantısındaki görüntüyü, canlı yayında “sakin ve kararlı” olarak tanımlamıştım; yanılmadım.

Aynı sınava CHP girmedi örneğin…

Oylamaya katılmadılar.

Oy verilen bölmede vicdanıyla baş başa kalan, hiçbir etki altında kalmayan; ne oy verdiği kendisinden başka sadece Allah tarafından bilinen yüzlerce vekil oylarını kullandı ve iktidar bu ağır ve zor sınavdan alnının akıyla çıktı.

Oylama ve sonucu anayasa değişikliğinden daha önemli hale gelmişti.

Yüzde 2’lik bir fire bile partinin parti olma; kararlarının arkasında durma; kararlarını kendi vekillerine kabul ettirebilme ve onların da paylaştığı bir düşüncenin takipçisi ve sahibi olduğu iddialarının tamamını yerle bir edebilirdi.

Anayasa değişikliği Türkiye’nin büyük dönüşümünde çok önemli bir aşamanın geçilmesi anlamına gelirken; aynı zamanda AK Parti’nin sağlam ve güçlü bir birliktelik içinde olduğunu gösteren çok önemli bir simgesel anlama da sahip.

Bu anlam, referandumda kimin kazanacağını da açık ve net olarak gösteriyor.

Şimdi muhalefet tutunduğu ve elinde kalan son dala bakarak ne düşünüyor acaba?

Baştan beri sürecin kendi aleyhine işlemesine izin veren muhalefet partileri, bundan sonra ne düşünecek acaba?

Referandumda kendi tabanlarının da gidip koca birer “evet” basmasından sonra düşünecek halleri kalacak mı acaba?

Artık yeni bir yol, yeni bir politika, yeni bir parti olmaları gerektiğini anlamaları için kaç ağır yenilgi daha gerekiyor acaba?

Yaşar Taşkın Koç - Haber 7
taskinkoc@gmail.com