Cenevre’deki Suriye’nin ve Esad’ın akıbetinin masaya yatırıldığı toplantıda sona doğru gelinmişti ve dünya liderleri bir gün sonra Antalya’daki G-20 zirvesinde bir araya gelecekti. Davetli olmadığı bu masalara nasıl yok edileceği konuşulacak olan IŞİD  de sesini hiç beklenmeyen bir anda, 11 ay sonra bir kere daha hedef olması düşünülmeyen bir yerde, Paris’te günlük hayata ateş açtığı vahşi katliamla duyurdu.

Amaç belki bir güç gösterisi, diş gösterme ya da 11 Eylül sonrası gibi dünyanın daha fazla siyah beyaz diye kutuplaşmasından kendine ekmek çıkarma…

Fransa’nın ilk tepki olarak sınırlarını kapatması belki anlaşılır. Polonya’nın mülteci kabul etmeyeceğini duyurması ülkenin gelenekleriyle uyumlu. Yunanistan hükümetinin saldırganlardan birinin bir Yunan adasından Fransa’ya geçmiş bir Suriyeli mülteci olduğunu açıklama iştahı ise saldırıyla Batı’nın omuzlarına çökmüş mülteci yükünden ahlaken kurtulmaya çalışacağının ilk işareti gibi.

Ama daha kötüsü Cenevre’deki zirveden Esad’a bir şey demeyen formül.  “Hemen ateşkes, 6 aylık geçici yönetim, 18 ay sonra BM gözetiminde adil seçim” formülünü uygulamak için ihtiyaç olan Suriye halkı nereden bulunacak sorusuna da herhalde bir cevap bulmuştur büyük ülkeler.
Şayet IŞİD’le mücadelenin parametreleri laik Esad’la ve İran’la iş birliği ve mültecilere kapanan kapılar olursa lŞİD’in yeni eylemlerine bilet kesilmiş olur.

300 bin insanın öldüğü ve ölmeye devam ettiği bir trajedi Paris’in ortasında, Londra’nın ortasında IŞİD’in daha büyük asker alma büroları kurması demektir.

Yine de bu kadar korkunç saldırıdan sonra Fransa’da hem siyasetin hem medyanın hem de toplumun olgunluğu başka bir alternatife de işaret ediyor.

Devamı için tıklayın >>>