NETropolitan çağ ve "devrim"in simülatifleşmesi: Hoşçakal devrim! Hoşgeldin dine karşı din!

Mısır'da tanık olduğumuz şey devrim değil; "devrim"in bitişi... "Devrim"in, devrim olgusunun bizatihî kendisinin hayatımızda çekilişi... sona erişi... sırra kadem basışı...

Artık devrim bitti: Bundan böyle, hiçbir yerde o bildik "devrim"ler olmayacak.

Benzerine tanık olmadığımız bir çağın tam ortasına fırlatıldığımızı "görebiliyor" muyuz acaba? Göremiyoruz; zira, gören, göz değil artık; biz değiliz: Gören de, göster/il/en de, gösterge de GÖRÜNTÜ artık: Medyatik görüntü...

Bizim gördüğümüzü sandığımız şey, televizyon ekranından yansıyan görüntü'den ibaret: Ayartıcı, baştan çıkarıcı; gerçeği de (devrim olgusunun kendisini de, devrim'le birlikte gelmesi beklenen şeyi de), bizatihî yaşanan, vukû bulan gerçekliği de (şu an gerçekte Tahrir Meydanı'nda ve Mısır diğer kentlerinde gerçekleşe/meye/n hâdiseyi, bu hâdisenin dile getir/eme/diği, dillendir/eme/diği başkaldırıyı da) yutan bir "gösteri", tanık olduğumuz şey: Bizi, televizyon ekranına kilitlenen bütün izleyicileri de SANKİ Tahrir Meydanı'na müdâhil ediyorMUŞ GİBİ yapan ama hiçbir dahlimizin, müdahalemizin sözkonusu olmadığı ayartıcı, yanılsatıcı, yanıltıcı bir "gösteri".

Üstelik de bu gösteri, yalnızca bizim, ekran'ın başındaki biz dik/izleyicilerin izlediği bir gösteri de değil: Çift yönlü bir gösteri var karşımızda:

Köşe yazısının tamamını okumak için bu linki kullanabilirsiniz

(Yusuf Kaplan - Yeni Şafak)