Onların modernleşme tecrübelerindeki “öteki” olan bizler yani Doğulular, cani ve ucube tiplerdik. Homeros'un Odesa'sından tutun da Alice Harikalar Diyarında gezerken hep ucube olanlar bizlerdik. Bu tespiti çok rahatlıkla yapabiliyordum. Ve onların bakış açısını eleştiriyordum ki bu bakış açısını hâlâ eleştirebiliriz. Zira eleştiriyi ziyadesiyle hak ediyor.

Ama şunu da artık çok rahatlıkla görüyor ve tespit ediyordum. Bizler yani Müslümanlar hiçbir zaman kendimize ait suçları, insanlığımıza zararlı davranışları, düşünceleri kabullenmiyor ve kendimizi düzeltmek için hiç bir adım atmıyorduk.

İslam ülkelerinde hep savaş, hep iktidar problemleri, hep geri kalmışlık; İnsan haklarında çuvallamak, kadınları erkekten aşağı görmek, çevre düzensizliği ve kirliliği hep bizdeydi. Üç asırdır koskocaman İslam coğrafyası rezil durumda. İslam ülkeleri birbirini yiyor…

Bu tek başına Batı'nın işi olması mümkün değildi. Bu aslında bir zihniyet meselemizdir. Felsefik sorunumuzdur.

Müslümanlar kendileriyle yüzleşmedikçe yüksek bir medeniyete asla ulaşamayacaktır. Sorunumuz teolojik, felsefik ve idari yetersizliktir.

1- Yönetim sorunlarımız için sistemler geliştirememek.

a) Bu anlamda “Medine Vesikası”nı yeniden anlamak zorundayız. Medine vesikasına ilk “Laik Devlet” uygulamasıdır diyebilir miyiz?

b)Şura, demokrasiye tekabül eder mi?

2-Mezhepçilik: Mezheplerin siyasal olaylar sonucunda ortaya çıkmış itikadlar olduğunu bilmek zorundayız. Mezhepler, İslam siyasal tarihinde siyasi tutumların ortaya çıkarmış olduğu itikadi görüş farklılıklarıdırlar. Bu yüzden Sünnilik ve Şiilik birer dogma olmamalıdır. Tartışmaya açık olmalı ve günümüz açısından yeniden değerlendirilmelidir. Sıffın savaşı (657) bu mezheplerin doğmasına neden olmuştur. Mezhepler aslında “Ümmeti” kimin yöneteceği meselesidir. Dolayısıyla Sünnilik ve Şiilik tekrar gözden geçirilmeli ve eleştirilmelidir.

3-Teolojik olarak insan sorunumuz var: Hucurat suresi 13.ayeti anlayıp “farklılığın” “eşitliğe” mani bir durum olmadığını; İnsan aklının, insanın temel hak ve özgürlükleri anlamında vardığı sonuçlara aslında kutsal kitabında olduğunu görmek istemediği müddetçe…

a) Kur'an çevirilerinde ciddi anlam hatalarının yapıldığını görmedikçe. Ki genel olarak bu çeviri hataları kadın erkek ilişkilerini düzenleyen ayetlerde baskın bir şekilde gözümüze çarpmakla birlikte bir kısım cennet ayetlerinin çevirilerinde de görülmektedir. 

b)Kuran'a göre erkek kadından 1 derece üstün değildir. Hucurat suresi 13. ayet bunu net bir şekilde ortaya koymuştur. Nisa1. ayet de bu duruma delildir. Kadın-erkek ilişkisi; bu ikilinin hak ve sorumlulukları ve boşanmalarıyla alakalı hükümler; özellikle hamileyken boşanma ile alakalı ayetlerde erkeğin, boşandığı kadının karnındaki çocuğu üzerindeki hakkı, sanki kadın üzerinde erkeğin bir derece üstünlüğü şeklinde çevrilmiştir.

Bakara 228. ayet böyle anlaşılmalıdır

“Boşanan kadınlar (başkasıyla evlenmeden önce) kendi kendilerine üç aybaşı beklemeli. ALLAH'a ve ahiret gününe inanıyorlarsa ALLAH'ın rahimlerinde yarattığını gizlemeleri uygun olmaz. Bu durumda (gebe olmaları halinde) kocaları barışmak isterlerse onları geri almağa daha fazla hak sahibidirler. Erkeklerin kadınlar üzerindeki hakları gibi, kadınların da erkekler üzerinde eşit hakları vardır. (Gebelik durumunda) Erkeklerin onların üzerinde bir derecesi vardır. ALLAH Güçlüdür, Bilgedir.”

4-Felsefik yetersizlik ve alt yapısızlık

5- Düşünce önderleri ve cemaat liderlerinin eleştirilemez olması.

6- 8.9 yy'larda başlamış olan felsefe ve bilim çalışmalarının neden 12.yy'dan sonra durduğu meselesi.

Bunlar tartışılmalıdır.

Hacer Aydın - Haber 7

aceraydin@hotmail.com

https://twitter.com/hacer_aydn