İnsan büsbütün ak yahut büsbütün kara olmaz, olamaz. Belki gri demeli illa bir renge boyayacaksak. Gel gör ki yaşarken olduğu gibi öldükten sonra bile tek ve net bir renkle anma gayretindeyiz. Kimimiz siyahın kasvetiyle hatırlıyor merhumu ,kimimiz beyazın masumiyetiyle. Oysa her haliyle sadece insandı. Griydi.

yaşarken kuran ve iman olan sanatcılara şahitlere daha çok oluyor ki buda onu cnneti alaya getirir iyi düşünelim

keşke ölüm olmadanda bu güzel kelimeler dökülseydi insanların lümde bütünleşmesine saygı

Sanatçıların cenazelerine katılırım. 2 temel sebebi var. 1- Her ne olursa olsun bu ülke topraklarında bir değer üretmeye çalışmaları. Sinir uçlarımıza dokunacak işler yapsada bize kendimizi hatırlatır. 2- Ne kadar ünlü olursan ol geleceğin yer musalla taşıdır, bu da bize kendimizi hatırlatır.

Sanatçıların cenazelerine katılırım. 2 temel sebebi var. 1- Her ne olursa olsun bu ülke topraklarında bir değer üretmeye çalışmaları. Sinir uçlarımıza dokunacak işler yapsada bize kendimizi hatırlatır. 2- Ne kadar ünlü olursan ol geleceğin yer musalla taşıdır, bu da bize kendimizi hatırlatır.

Güzel bir yazı olmuş teşekkür ederim

harika bir yazı

Yadsınamaz ölümün, karşılığındaki Yaşamın ve güzelliklerin hiç olarak konuşulup anlatılmaması...... Aslında Yaratanımızın bize bahşettiği Yaşamın ve Güzelliklerin hiç miş değerlendirmeleri kabul etmek mümkün değil. ''Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamak, yarın ölecekmiş gibi İbadet'' desturumdur.

İnsanlığın iç sesi, ölümün adalette güzelliği,kapanmayan yaralar ve insan,hayat,son nefes ! İlahi adalet.Mükemmel bir yazı.