Vallahi içimden günaydın diyesim geldi kusra bakmayın. İslâmî anladığınızı ve yaşadığımızı söylersek yalan söylemiş oluruz. Yıllardan beridir müslümanların kurana reva gördükleri hareketler müslümanları çarpmıştır. Rasullah hiç bizim yaptığımız gibi kuran-i nota ile musiki havasında okutarak hiç yarışma yaptırımı, Kıraat ilmini sadece seslendirmeye,tertili tecvide indirgeyerek bu alanda

Aynı konudan muzdaripim iletisim..yillardir bunun dogru(!)yolunu arıyorum...size hersey dahil katılıyorum

Dusuncelerime tercuman olmussunuz allah razi olsun

Allah razı olsun kardeşim

Bana kızacaklar ama müslümanın evinde onlarca tava çeşidi olursa mesela gözleme tavası, balık tavası, omlet tavası, kavurma tavası, köz tavası , pankek tavası, gril tavası , börek tavası vs. vs…. Yani batı kültürüne kendimizi kaptırmışız gidiyoruz . Hadisi şerifte buyuruluyor “Sizler karış karış, arşın arşın sizden öncekilerin yolunu izleyeceksiniz/onların inançları ve yaşayışlarını ölçü edineceksiniz. İnsanın giremeyeceği küçük bir keler / kertenkele deliğine girecek olsalar, siz de onları takib edeceksiniz.” dolayısı ile çocukların islamdan uzak kalmaları normaldir önce anne baba kendini düzeltsin.

Maalesef anne baba müslümanlar olarak biz batı kültürüne alternatif kendi kültürümüzü oluşturazsak olacağı budur. Kendimizi şuurlu müslüman anne baba olarak görsek de aslında batı kültürüne göre beynimiz düşüncemiz hareket ve ahlakımız dizayn edilmiş. Evimiz , mutfağımız , yaşamımız , eğlencemiz hep batı kültürüne göre. Batılı her kavramın islami olanını geliştirdiğimizi zannederek alternatif ürettiğimizi zannediyoruz. Bunun yerine kendi özümüzden yani islamın özünden hareketle yeni kültür yaşam kavramları üretebilmemiz gerekiyor.

gerçekten çok güzel bir yazı dediklerinize katılıyorum anne baba çocukları dine yönlendirmekte baskı yapmak yerine kendilerine örnek oldurmaya çalışsalar daha iyi olur kanaatindeyim ve tabi ki çocukları internette de güvenilir kaynakları okumalarını teşvik edip beyinlerinin yıkanmasını önlememiz gerekiyor yazı ve bilgileriniz için teşekkürler sema hanım

ebeveynler uyanın artık.. sema abla sonuna kadar katılıyorum. hep çocuk diyoruz biraz da anne baba dememiz lazım.çocuğun rol model aldığı ve doğru kişiliğin annesinde ya da babasında olduğunu düşünüp onlara göre hareket etiğini biliyoruz.Ve kuranı ellerinden düşürmeyen bazı insanların hal ve hareketlerinde müslümanlığa dair bir iz görmemek tabi insanı islamdanda,kurandan da soğutur..

Sokaklar ve Televizyon.. Sokaklar ve Televizyon çocuğu için iyi bir eğitimci olan anne ve baba için tehdit değil tersine ispattır.Çocuklar kainatın zıtlıklar teorisini kafasında çok daha kolay analiz edebilirler. Sokakta gördükleri Tv de gördükleri ters şeyleri anne ve baba zıtlıklar teorisi içersinde çocuğuna daha rahat öğretebilir. Çocuklara yapılacak hatta çocukların yanında birbirimize karşı yapılacak her türlü baskı ters etki yapar.Tamamen başıboş bırakmak ise kişiliksiz ve şahsiyetsiz yapar.Anne Baba ve dahi tüm öğretmen Hoca her ne ise herkesin düştüğü yanılgı "ÇOCUKLARI KÜÇÜK GÖRMELERİDİR" Onlar asla küçümsenecek ve hafife alınacak canlılar değiller. Bir çoğu size öyle bir soru sorarki cevap bile veremezsiniz. Buda onların muhakeme yeteneği ve zekalarının ne kadar geliştiğini gösterir. Çocuklara Büyük insan muamelesi yapmayan herkez çocuğun elinde maskara olur çıkar.

Eğitim mi?. Çocuklardan önce Anne ve Baba adaylarına Anne-Babalık eğitiminin verilmesi gerekir. Zira 18-25 Yaş arasındaki gençlerin ne kadar anne-babalık yapabileceği bugünün şartlarında ciddi bir araştırma konusudur. Çocukların eğitimi ise henüz anne karnında iken başlar. Annenin gebe iken dinlediği müzikten,aldığı gıdadan,uyku düzeninden,psikolojik durumuna kadar her hali daha doğmamasına rağmen bebeğe etki eder.0-6 yaşına kadar çocuklar anne ve babalarının adeta birer taklitçisidir. Anne babanın birbirlerine ve üçüncü kişilere karşı davranışları,konuşmaları filan hepsi onun minicik beyninde bir kamera gibi kayıtlanır ve bir yerlere yerleşir. İhtiyaç duyulduğunda o gördüğü ve kopyaladığı şeyi ortaya çıkartır çocuk.ÖRN: Küçük,yapıcı,pembe dahi olsa yalanlar çocuğa yalanı öğretir örneğin.Öfkelediğiniz şeye verdiğiniz küfürlü bir tepki dahi onda yer eder. özetle ilk eğitim ve hatta tüm eğitim anne babanındır. Unutmayınızki okullar çocuklara EĞİTİM değil ÖĞRETİM verir.

mükemmel bir yazıya böyle bir başlık!. bu iki oldu. bence iletişim hatası oluyor yine. yazının daha ortasına geldim, harika dedim. ama bu başlık ne böyle? allahaşkına kötülükler böyle uluorta söylenir mi? üstelik ne kadar da abartı var, genelleme var. madem ki asıl hata bizde,çocuklar şöyle böyle diye niye düşmanları sevindirecek lüzumsuz laflar edilir? dibn eğitiminde fevkalade önemli tesbitler var. asıl sorun ise, Civil toplum camiamızda. okullar facia, vakıflar civil olunca daha ne bekliyeceksiniz? kuran eğitimi, ancak kuranı herşeyin başına koyan, saf, samimi çabalarla yapılabilir. biraz yaz okulu biraz kuran, şu, bu deyince, kartezyen bölünmüş, seküler ayırımı biz de çocuklarımıza boca ediyoruz. sanki biz farklı mıyız? anne babalar sekülerleştikçe daha bencil olmuyorlar mı? gene bizim çocuklarımız en iyisi. o halde lütfen başlığı değiştirin. böyel ülkeye, böyle çocuklara, böyle akpli liberal ittifaklara bu kadarı fazla bile.

GERÇEKTEN DE DİNDAR AİLELERİN ÇOCUKLARINI İNCELEMEK LAZIM. Çok çok farklı durumların olduğu anlaşılacak. Çok önemli bir konuya değinmişsiniz sayın yazar.

bir eğitimci olarak. öncelikle çocukları nasıl eğittiğimizi bilmiyoruz bu iş sadece sevgi ile olmaz baskı ile olmaz.iki şekilde eğitim yapılır 1. baskıyla 2. çocuğu kabullendşrme ile baskı ile yapılan her eğitim kısa süreli başarı sağlasada kin ve nefretide beraberinde getirir. bu konuda konuşacak çok şey var

TEK ÇARE, ÇARELERİN ÇARESİ. Çocuklara "sevmeyi" öğretebilirsek, dini de severler. Sevmeyi öğretmenin tek yolu da O'nu (SAV) çocuklarımıza hakkıyla tanıtabilmek. Kur'ân'da:"-O'na bu şekilde seslenin" diye hiçbir âyet ve emir yok iken, çevresindekilerin:"-Annem babam size fedâ olsun!..." diye söze başladıkları YARATILMIŞLAR İÇİNDEKİ EN EŞSİZ VARLIĞI tanıyan çocuk, O'nun dinini sevmez olur mu? Şimdi soralım: Çocuklarımız bizdeki "Peygamber aşkı"nı ve özlemini ne kadar sezdiler? Kaç çocuk anne babasının, Hz. Peygamber'i (SAV) anarak gözyaşı döktüğünü gördü ve on dört asır önce yaşamış bir zâta karşı bu denli bağlılık nasıl olur, diye hayrete düştü? Çevre elbette öemlidir; ama yine de her şey anne babadan geçiyor, inanın. Çocuklarımıza helal yedirmeli, onlar için duâ etmeli ve "Cânların cânı (SAV) uğrunda nasıl cân fedâ edebileceğimizi" görmelerini sağlamalıyız. O zaman bakın; Allâh, en büyük nimetlerden olan "Sâlih Evlâd"ı nasıl lutfediyormuş bize.

siz hep yazın. siz çok güzel araştırıp mantıklı anlatıyorsunuz...ama lütfen feride yorum yapmasın