“inzivadan nasibini almak. herkeslerin konuştuğu ama az insanın dinlediği bir dönemde yaşıyoruz.Kendi künci mihnetlerinden bi haber olan insanlar görüyoruz baktığımız her köşe başında her yerde...girdiğimiz her avm de aynı yüzleri görüyoruz ki benim fikrim aynı düşünceleride görüyoruz.her kesin kendi duvarları arkasına gizlenip kendisini şimdi ve buradadan yani hayattan soyutladığı bir dünyada gerçekten inzivadan nasibini almak gerekir diye düşünüyorum.kalemine sağlık yusuf abi malatyadan selam olsun...

PAROLA:-YA HAYIR SÖYLE YA DA SUS..-1. -Allah a ve âhiret gününe inanan,ya hayır söylesin ya da sussun.-(Buhârî,Müslim, Ebû Dâvûd,123;Tirmizî)..İnnanın yazacağım çok şey vardı.Parola, deyince susmak zorundayım!Aksi halde haddimi aşacağımdan korkarım!VesSelam

Tefekkür, tefekkür, tefekkür.. Teşekkür...

GÜZEL YAZI... BİR HUSUSA DİKKAT!-3. Özür... 1 ve 2'de unutulmuş mühim bir kısım: Hz. Peygamber Efendimiz de "liyakat kesbettiği için ve bunun akabinde" değil, ezelde peygamber olarak seçildiği için peygamber olmuştur. Ezelde seçildiği için "liyakat kazandırılmış"tır. O, risalet gelmeden de Rabbimizin terbiyesi altındaydı.

GÜZEL YAZI... BİR HUSUSA DİKKAT!-2. Eğer, "liyakat kesbetti ve bunun akabinde" de peygamber yapıldı diye inanır veya düşünürsek, her çalışıp gayret eden, belli bir ahlâkî kıvama gelmiş insanın, bu çabasının mükâfâtı olarak peygamber yapılacağı veya en azından yapılabileceği gibi bir "ihtimali inanç" ortaya çıkmaz mı? Bunu kabul edersek gayri müslimlerin Hz. Peygamberimize attıkları birçok iftiraya çanak tutmuş olmaz mıyız? Düşüncelerim bunlar efendim. Sürç-i lisan eylediysek -ve bilhassa inziva sükunetinizi bozduysak- affola. Selamlar.

GÜZEL YAZI... BİR HUSUSA DİKKAT!-1. Yusuf Bey, güzel bir yazı olmuş; tebrik ederim. Bir ifadeniz hakkında hatırlatma yapmak istiyorum (Şimdi siz bunu da inziva halinizi bozan boş bir laf olarak göreceksiniz ama, bağışlayınız): Cümleniz şu: "Unutmayalım ki O, peygamber olmadan önce kelimenin tam anlamıyla bir ‘insan’dı, ancak bu aşamadan sonra vahye liyakat kesbetmiş ve akabinde peygamberliğe layık kılınmıştı." Cümlenizi tekrar okursanız yanlış anlaşılma ihtimali taşıyan yerini göreceksiniz. Malumunuz, peygamberlik sonradan kazanılmış bir şey değildir; peygamberler ezelde seçilmiş insanlardır. Hz. Peygamber Efendimiz de "liyakat kesbettiği için ve bunun akabinde" değil, ezelde peygamber olarak seçildiği için peygamber olmuştur. (Devamı var)

Derunî sûkut. 'Söz gümüş ise sûkut altındır' vecizesinin açıklaması gibi geldi bana:ehl-i gönül olup da sûkuta ihtiyacı olmayan var mı?